Anita / Geile Anita, gecrashte ijscokar Polyester puinzak waar emmers uit steken (Niet in Rotterdams Archief...)

Afbeelding: Rosanne Dubbeld

In 2001 kreeg David Bade de opdracht voor een sculptuur, te plaatsen ergens in de buitenlucht in Rotterdam. De stad was Culturele Hoofdstad van Europa en daarbij hoorde uiteraard ook een nieuw beeld. Bade kwam naar Rotterdam en liet zich inspireren door meisjes. Hij zag veel Johnny’s en Anita’s: trainingspak-gabbertjes op brommers. Hij zette Anita op een troon van pallets en liet haar in de stad van opgestroopte mouwen oprijzen uit een puinzak.


Bron: https://www.versbeton.nl/2015/01/david-bades-anita-verguisd-en-een-beetje-geliefd/

Voor Bade was dit beeld zijn eerste werk in de openbare ruimte. Normaliter werkend met vergankelijke materialen zoals piepschuim, moest hij nu kiezen voor duurzamer oplossingen. Dat werd polyester. Hiervoor werkte hij samen met een bedrijf dat objecten maakt voor pretparken. In de fabriek noemden ze het beeld Geile Anita, daarom besloot Bade de naam Anita aan te houden. Net als zijn tijdelijker constructies is dit beeld wild, ruw, onsamenhangend. Het is een puinzak waar emmers uit steken en die net zo kleurrijk is als het ontwerp van het skatepark door 75B dat als ondergrond diende, en net zo lawaaiierig als het verkeer eromheen. Na deze Anita zou Bade vaker in de openbare ruimte werken, onder meer voor het GEM in Den Haag.