Vitrine met megafoon, dagelijks ritueel waarbij een…

Wat vertelt het OUP

Vitrine met megafoon, dagelijks ritueel waarbij een performer uit de megafoon de woorden ‘It’s never too late to say sorry’ schalt.

Het Scandinavische duo Michael Elmgreen en Ingar Dragset werd bekend met een serie werken getiteld Powerless Structures, waarin ze conventies van de stereotype white cube als tentoonstellingsruimte op de hak namen, door galerieruimten tentoon te stellen die op hun kop waren gezet, in de grond verzonken of aan het plafond hingen. Hun omvangrijke, theatrale installaties haken in op de sociale codes van de publieke ruimte van de stad of het museum. Met een kruising van architectuur, design en performance maken ze vervreemdende, ruimtelijke installaties. Op de Biënnale van Venetië in 2009 toverden zij twee paviljoens om tot een woonhuis van kunstverzamelaars waarin zich macabere taferelen afspeelden, een ironische relatie tussen de biënnale als kunstinstituut, de kunstmarkt en de wereld van macht en rijkdom blootleggend. In 2011 richtten ze een solotentoonstelling in in de Onderzeebootloods, en maakten ze in opdracht van SIR deze performancesculptuur voor de Coolsingel die ook inhaakt op de conventies van de kunstwereld. In een vitrine, vaak in steden te vinden als display van winkeliers, staat geen kunstwerk, maar een megafoon waarmee een zowel persoonlijk, politiek, als alledaags appel aan het terloops passerende publiek wordt gedaan. Een ‘powerless gesture’ kun je het noemen. Iedere dag verschijnt er een man bij de vitrine, opent het deurtje, pakt de megafoon er uit en schalt over de Coolsingel: “It’s never too late to say sorry”. Deze performance zal gedurende een jaar vanaf de opening iedere dag herhaald worden om klokslag 12 uur in de middag. Voor meer informatie: zie paspoort SIR / IBC.