Twee polychrome figuren als wandobject

Wat vertelt het OUP

Kunst-/cultuurhistorisch
De twee zeer gedetailleerde portretbustes zijn gemaakt door John Ahearn, met assistentie van Rigoberto Torres. De afgebeelde mannen kijken elkaar aan. De ene is wat jonger, blank en gehuld in een leren jasje, de ander is donker van huidskleur, in werkoverall en met een straatbezem van wilgentenen in de hand. In uiterlijk, huidskleur, attributen, pose, is zo veel mogelijk de werkelijkheid benaderd van de twee wijkbewoners Mario en Antonio. Ahearn vond het belangrijk om nu eens niet publieke personen – als bekende zeehelden, geleerden, dichters, weldoeners, staatshoofden, bestuurders en politici – te portretteren. Hij wilde juist ‘onbekende’ mensen vereeuwigen: de gewone man uit de straat. Het gaat hier niet om stereotypen, maar om individuen, die je op straat tegenkomt. Ahearn bracht met zijn replica’s van mensen de kunst buiten de muren van het museum. Hij wilde daarmee een nieuw engagement aangaan, het publiek centraal stellen en inzoomen op sociaal-maatschappelijke thema’s. Door twee onbekende personen als model te nemen en levensecht in de openbare ruimte te exposeren, wilde hij de identiteit van die personen versterken en daardoor de sociale samenhang in de wijk vergroten.