Baken met betonnen voet en paal met RVS-buizen

Wat vertelt het OUP

Maingay en Abramse hebben een half jaar aan het vier ton wegende beeld gewerkt. Het is bewust titelloos, want naamgeving laten ze graag over aan de bevolking (zeggen ze tegen Trouw in 1971). Dit illegale beeld maakte het gelegenheidsduo om het in 1971 te schenken aan de bevolking. Ze verspreiden pamfletten bij omwonenden. Reden van de plaatsing: omdat ze 'de onder een deel van de bevolking heersende opvatting dat kunstenaars alleen op gemeensschapsgelden teren, uit de weg willen ruimen' - aldus een knipsel in 1971 in NRC Handelsblad. De voorzitter van de wijkraad van IJsselmonde reageerde dat hij bezwaar maakte tegen de illegale plaatsing. Ook het hoofd van het bureau beeldende kunst van de gemeente Rotterdam, dhr. Weehuizen, liet weten dat de kunstenaars alsnog de gewone procedure zouden moeten volgen. Burgemeester Thomassen daarentegen reageert dat je een gegeven paard niet in de bek moet kijken.

Het is vooral een vreemd beeld, onvergelijkbaar, en daarin zit hem zeker wel enige charme, maar meer een curiosum dan een geslaagd kunstwerk. Het beeld lijkt te worden omarmd door omwonenden en doet daarmee zijn naam, ‘baken’, eer aan. Het is een combinatie van figuratie en abstractie, met schijnbaar figuratieve elementen als een soort instap in de herkenbaarheid, maar uiteindelijk op abstracte wijze ontstaan. Het lijkt erop dat het beeld in 1974, na drie jaar, alsnog de goedkeuring van de gemeente kreeg.