Reliëfs op weerszijden van de deuren en tympaan: buiten…

Wat vertelt het OUP

Reliëfs op weerszijden van de deuren en tympaan: buiten oorlogsscène, binnen vreugde

Voor het onderwerp van de bronzen deuren van de Sint Laurenskerk te Rotterdam kreeg Giacomo Manzù de volledige vrijheid. Hij koos niet voor een expliciet religieuze voorstelling, maar voor de verbeelding van oorlog en vrede. Hij zag daarin een metafoor voor de verwoesting van de kerk in mei 1940 en de heropbouw na de oorlog. Aan de buitenzijde vormen de deuren samen één beeldvlak, waarop het thema oorlog wordt weergegeven. Hier overheerst geweld en smart. Links heft een soldaat, de helm bungelend op de rug, zijn mes naar een man. De man ligt op de grond en maakt een afwerend gebaar. Een kind kijkt huilend toe, de armen geheven, het gezicht in de grimas van een schreeuw. Rechts hangt het lichaam van een man slap aan een touw om zijn middel. Een vrouw licht de lap stof die om hem heen is gedrapeerd op en bekijkt zijn gezicht.

Boven de deuren, op het timpaan, zijn meerdere figuren gevat in een scène die de vrede uitbeeldt. Er heerst blijheid en levensvreugde. Hier speelt zich het gelukkige gezinsleven af, gesymboliseerd door een vrouw die haar kind speels boven zich uit tilt (gemodelleerd naar Manzù's echtgenote), een jongeman die een opbollende draperie vasthoudt en een ontspannen tegen een staf leunende man.

Aan de binnenzijde zijn twee christelijke symbolen weergegeven: de pelikaan – een verwijzing naar Christus omdat het dier in tijden van nood zijn jongen met zijn eigen bloed voedt – en een duif, symbool van de heilige geest